Yer yüzü ile gök yüzü karşı be karşı duruyor ya karşı değiller asla.
Biri olmayınca diğeri anlamsız kalır manasız.
Yeri gökten göğü yerden ayırabilir misiniz.
Yer demir demişti Yaşar Kemal, Yer Demir Gök Bakır. Bir birlerini bütünlediklerinin bir söylemi değil mi bu.
Tohum ve toprak.
Deniz ile tuz.
Dalga ile köpük.
Bulut ve yağmur.
Yok hayır et ile tırnağı koymam bu listeye ve fakat çocuk ile okul.
Anne ile çocuk.
Erkek ile kadın.
Manasızlaşır çocuksuz bir dünyada anne kavramı ve gereksizleşir de.
Kadın olmasa ne manası vardır ki erkek olmanın.
Yaz ile kış, son bahar ilk bahar.
Gece ve gündüz, ay ile güneş.
Ve insan ile insan.
Türk ile Kürt.
Ne Kürt ötekidir ne de Türk birinci ve ne Türk ötekidir ne de Kürt birinci.
Alevi insandır ne kadar insansa Sunni.
İnsan inanmasa Tanrı / Allah ne ki.
Ateist de insandır Allah’a / Tanrı’ya inanan kadar ve deist de Hristiyan, Musevi, Budist de.
Hangi inançlı iddia edebilir ki Allah / Tanrı indinde eşit, eş değerde değildir tüm canlılar diye.
Türkiye çok ciddi bir seçime gidiyor.
Ve bu seçim KAZANILMIŞTIR.
Sonuçlardan bağımsız olarak yazıyorum.
Bu seçim kazanılmıştır.
Hayat ve tabiat, Anadolu ve Trakya’daki ve dahi KKTC’ndeki tüm canlılar kazanmıştır ve Türkiye’den şu veya bu nedenle yurt dışında yaşamak durumunda kalanlar kazanmıştır.
Türk ile Kürt, Alevi ile Sunni, kadın ile erkek barışmıştır.
Eş değerde olduğu anlaşılmış ve anlatılmıştır Kürt’ün Türk’le ve Alevi’nin Sunni ile.
Şimdiden sonra insanlar arasına nifak sokmak olmaz hale gelmiştir.
İNSAN VE İNSANLIK İNSANİYET KAZANMIŞTIR