Yıllarını verir ebeveynler evlat uğruna doğum sonrası yıllarda; onları kendine yeterli bir insan oluşturana kadar...
İnsan doğmak yeterli olmaz insanın insan olması için. İlle de eğitilmesi gerek.
Onun için insan ömrünün çoğu öğrenimle geçer. Öğrenmelidirler yaşadıkları hayatı, geleceğe nasıl hazırlanacaklarını eğitilerek.
Daha önemlisi üretmeyi öğrenmeliler. Çünkü insan ihtiyaçlarını karşılayan mal ve hizmetler üretilerek elde edilir.
Ebeveynler, evlatların insan olmalarına imkân sağlamak uğruna yaşam boyu çaba verirler. Ve tüm çabaların nihayetinde mutlu olmalarını beklerler.
Erkekse evlat, bir de askerlik vardır sırada. Bir de maazallah bir savaş çıkarsa, heyecanla dönüşleri beklenir evlatların sağlıkla, selametle.
Gün gelir evlat askerden döner, analar babalar sevinçle kucaklaşırlar.
Veya bir kara haber... Allah koruya.
Ve... ve... ve... trajediyle son bulur bir macera.