İnsan doğdum ben. İnsan gibi büyütüldüm, olanaklar oranında...
Eğitimden nasibimi aldıkça kendimi daha çok insan bildim, bilinçlendim...
Ve tanıdıkça insanı daha çok sevdim. Bence en önemli değer, insanın insanlığını hissetmesi, sonra da canlılarıyla, cansızlarıyla doğası ile birlikte uyum içinde yaşamasıdır.
Aslında insan olmak, eğitim açısından da yegâne önemli bir hedeftir. Hatta eğitimin ulaşabileceği yegâne hedeftir.
Hiçbir zaman insan olmanın da asla bir sonu yoktur. Çünkü insan olmak mutlak anlamda ulaşılamayan bir hedeftir sonuçta.
İdeallere ulaştıkça insan daha çok insan olur...
Ama hiçbir zaman ideal insana, mutlak anlamda ulaşılması mümkün değildir.
Ne mutlu bana ki her zaman kendimi hümanist olarak bildim.
Ve bu duygum, övünebileceğim en önemli gerçeğimdir.