Ne üst idik ne ast idik
Ne deriydik ne post idik
Bir zamanlar biz hepimiz
Denktaş’larla çok dost idik
***
Dektaş’ları çok kollardık
Nerde görsek el sallardık
Hafta sonları evine
Deste deste gül yollardık
***
Gazetelerde haberdik
Düşmanlıktan bihaberdik
Sabahtan akşama kadar
Ailecek beraberdik
***
Kursalar da bize pusu
Dostluğumuz hiç bitmezdi
İçtiğimiz tek damla su
Katiyen ayrı gitmezdi
***
File deveye giderdik
Bazan düveye giderdik
Denktaş’lara gece gündüz
Çaya kahveye giderdik
***
Çok meşhur bir savcı idi
Müslüman bir hacı idi
İlâveten Rauf Denktaş
Çok yaman bir avcı idi
***
Bir gün tabancayı kurdu
Az yürüdü sonra durdu
Görmesem hiç inanmazdım
Turnayı gözünden vurdu
***
Her nerede görse beni
Yasu filo Niko derdi
Sabah pekmezle tahini
Büyük bir iştahla yerdi
***
Bizim çiftliğe giderdik
Ava kekliğe giderdik
Hafta sonu Pazar günü
Dağa pikniğe giderdik
***
Bir kahraman sayılırdı
Bazan yere yayılırdı
Akşamları meyhanede
Av etine bayılırdı