Papağanı bilen var mı diye sorayım ve unutup sorduğumu günün yazısına başlayım
Papağanı bilmeyen yok. Bir kuştur kuşlar içinde, bir farklı özelliği ayırır onu diğer kuşlardan Sahibi varsa ve zaman ayırıp çalıştırırsa papağanını konuşma diye andığımız sesler çıkarmayı öğretebilir kuşuna
Pahalı bir kuştur papağan, sebebi de sahibinin sesi ile konuşmasının önemli beceri kabul edilmesinde yatar
Kimi salaklar her şeyi ama her şeyi paraya tahvil eder ya, salaklıkta vahşete varabilenler, kuşları da paraya tahvil etmekle yetinmez sadece, tutar ona konuşma da öğretir ve zavallı papağan artık doğal sesini kaybetmiş olarak sahibinin seslerini ötmeye başlar
Bir duralım ve hakkını verelim, fiziki görüntüsü genellikle yamandır papağanın albenisi guvvatlıdır, rengârenk olur genellikle ve parlak.
Albenisi deyince biline ki; bir Amerikalının albeni duygusu ile bir Japonun albeni duygusu aynı değildir ve komşununki daha bir başkadır.
Papağanların da Asyalısı, Afrikalısı, Amerikalısı, Avrupalısı olduğu gibi Bursalısı Larnakalısı, Girnelisi de olur hatta son zamanlarda AB’lisi BM’lisi Türkiye’cisi KC’cisi de görünür oldu hem de bol bol
Konuşma öğretilmiş bir papağanın doğal papağanlar içinde zerre kadar kıymeti harbiyesi yoktur asla ve olamaz da
Amerikalılar için, İngilizceyi hele de Amerikan aksanıyla konuşan papağanın değeri çok önemlidir ta ki daha çok kelime öğrenen yeni bir papağana sahip olana kadar.
Napolyon, papağanın para para para diyenini sever elbette ki İş adamları ile Lordos ve Stelyos da; money money money ya da euro euro, $ $ $ diye şakıyanı sevecek, eşyanın tabiatı bu . Hem Lordos Stelyos UNDP eşyasının hem de papağan eşyasının.
Konuşmak bir eylem biçemidir ve papağan ile uzak yakın ilişkisi yoktur, bunu papağanlar bilmediği gibi sahipleri de bilmez ve yığınla insan uzun sayılabilecek zaman dilimlerinde papağanların çıkardığı sesleri konuşmak diye değerlendirebilir
Mide gurultusu da zaman zaman konuşmak olarak algılanabilir. Konuşmak başka bişeydir ve ekonomik akıl bunu bilmez . O, son tahlilde paran kadar konuş der. Nasıl bilsin ki; konuşurken sessizlik anlamında virgül yoktur
ve off çeker insan ki dağlar yıkılır konuşmanın gücünden.
Yeter der konuşmaya başlayınca insan, zalimin zulmüne ve yüzüne, yeter der ve yürür ‘gecelerinde aç yatılmayan, gündüzlerinde sömürülmeyen, ekmek gül ve hürriyet’ diyerek yürür de
Ah şarkıları şiirleri koroya uygulayıp yürüyünce halklar, papağanlar susar