Rusya ile Ukrayna arasında süregelen savaş 50’nci gününü tamamlarken, Rusya’nın saldırıları hala devam ediyor. Bir taraftan savaşın sonlandırılması adına açıklamalar yapılırken, diğer taraftan da Rusya saldırılarına devam ediyor.
Şu anda ölü sayısı tam olarak bilinmemekle beraber, çok büyük sayıda iki taraftan da büyük zayiatlar ve can kayıpları olduğu kesin.
Savaşın ilk günlerinde Rusya Devlet Başkanı Putin’in bir sözü vardı.
“Yanı başımızda Nazi taraftarlarını ve Nazileri görmek istemiyoruz” demişti.
Yani Putin, tarihe kara bir leke olarak düşen Adolf Hitler’in Nazi ordusunun katliamları ve masumca öldürülen Yahudi ve Polonyalıları yeniden hatırlar gibi, tepkisini ortaya koymuştu. Putin’in Nazi açısından tepkisine katılmamıza rağmen, insan Rus ordularının bu savaşta öldürdükleri masum sivilleri görünce birden Hitler diktatoryası geliyor akla. Ve şu ifade geçiyor akıllardan:
“Putin Naziler’e mi özendi?”
Veya Rus askerlerinin yapmış oldukları katliamları görünce, Rus askerlerinin ne farkı kaldı Nazi ordularından, diyesi geliyor insanın.
Esasında son on yıldan bu yana Putin’in hep Ortadoğu’da barış ve huzur girişimleri olduğunu görmüştük. Özellikle Türkiye ile olan dostluğu ve Suriye’ye yapmış oldukları müşterek askeri operasyonlar hep insanlık içindi.
Bütün bunları kafamdan geçerken, “Bitirin şu Rusya-Ukrayna savaşını” diyorum.
Esasında bu savaş, güçler savaşıdır bir yerde. Güçlerin çatışması ve güçlerin mücadelesi. Yani bir üstünlük ve bölgede güçlü bir hakimiyet kurma anlamında.
Elbet bir gün bu savaş bitecek ve savaşın tablosu ortaya çıkacak.
Zaman zaman taraflar arasında yapılan açıklamalardan kayıplar ve askeri silah kayıpları veriliyor ama bunların sağlıklı açıklamalar olduğunu düşünmüyoruz.
Sanırım bugüne kadar bu denli güçlü cepheleşmeler ve güçlü restleşmeler olmamıştı doğu ile batı arasında. Bu cepheleşmeler tarihe bir kara leke olarak düşmüş olacak savaş bittiğinde.
Bir de işin ekonomik boyutu vardır. Nerdeyse bütün dünyanın Rusya’ya uyguladığı ve hala daha uygulamaya devam ettiği ambargolar, herhalde Rusya’ya çok büyük bir ekonomik darbe indirmiş olacak.
Her akşam televizyondan izlediğimiz savaş manzaraları insanın kanını donduruyor. Savaşta hayatta kalabilmek için zavallı insanların verdikleri mücadele insanın içini acıtıyor.
Savaşta bombalardan yıkılan binalar kaç zamanda temizlenip hayat normale dönecek?
Sokaklardaki cesetler de insanlara ibret olsun ve şu soruyu sorsunlar kendilerine:
“Dünyada neyi paylaşamıyorsunuz?”
Gerçekten dünyada neyi paylaşamıyoruz?
Hani eski insanlar derler ya...
“Tüfek icad oldu, mertlik bozuldu” diye.
Evet tüfek icad oldu ve mertlik bozuldu gerçekten.
Zamanında söylenmiş olan o “tüfek” sözcüğü, kılıç kalkan savaşları ötesinde icad edilen çaktımalmaz silahı kastediyor. Hani tek tek mermi sıkan silah...
Savaş meydanlarında toplardan çıkan ağır gülleler ve yıkılan kaleler ve kentler ayrı bir acı.
Ama gerçek olan odur ki, dünya var oldu olalı, insanoğlu birbiri ile savaşıyor ve savaşmaya da devam ediyor.
İptidai çağları düşünün bir de...
Mızrak ve oklarla yapılan savaşlar sadece tarih sayfalarında kaldı.
O savaşların üzerinden asırlar geldi geçti ve şu anda 21.yüzyılı yaşıyoruz.
21. Yüzyıla geldik de ne oldu?
Bu yeni asır bize, bundan sonraki savaşların kimyasal silahlar olacağının mesajını veriyor maalesef.
Hala hafızalardan ve anılardan silinmedi Hiroşima ve Nakazaki’ye atılan atom bombaları. O bombalardan yüz binlerce insan ölmüştü. Ama savaşlar hiç bitmedi.
Özetle artık dünyanın barışa ve huzura ihtiyacı vardır.
Rusya-Ukrayna savaşının vicdana ve sağduyuya ihtiyacı vardır. Şayet bütün kinleri ve örkeleri bir kenara fırlatıp atarlarsa, hem bölgeye, hem de bütün dünyaya huzur ve barış gelecektir diye düşünüyorum.
Haydi bitirin şu kötü savaşı.