Nasıl aramaz insan eski yaşamı...
Her gün tanık oldukça birçok sapıkça olgulara...
Eskilerde insanlar, sosyal yaptırımlara daha çok maruz kaldıkları nedeniyle belki de birçok istemleri geriye itilmektedir.
İnsanlar ağırbaşlı ve kendilerini kontrol altında tutmaya özen gösteriyorlardı.
“Ağır taş köşe taşı.” derdi hep büyüklerimiz.
Hatta güleceksiniz buna: uslu ve namuslu, ağırbaşlı olanlara “Maşallah kız gibi oğlan” veya “kız oğlan kız” derler ve buna sevinirdi ebeveynler.
Bu durumu çok tasvip ettiğimi sanmayın.
Günümüzün gençliğine gıpta ediyorum. Daha özgüvenliler, daha uyanıklar. Düşüncelerini, hislerini çekinmeden ortaya dökerler.
Şikâyetim bunlar değil. Bunlar iftihar ettiğim gerçekler.
Ama suçlar, vukuatlar artmaktadır günden güne, saat be saat. Toplumun canı acıyor. İnsanlarımız tedirgin ve güvensiz.
Hele yurt dışından içimize iltihak eden kalitesiz, eğitimsiz ve vasıfsız bir nüfus var ki... Pardon, illallah.
Bence topluma muhacir alırken titizlik gösterilmiyor gerektiğince.
Lütfen güzelim Kıbrıs Türk insanını bu kadar huzursuz ve mutsuz etmeyiniz sayın yetkililer.
Aslında buna hakkınız da yok. Bunu hak etmiyor insanımız.
Övünülecek güzel bir halkımız var.