Sen, bildiğim insandan farklısın; iyilikle kamuflaj yapan kötü adam... İnsanlık bir maskeyi andırır yüzünde. Senin kalbinde iyilikten eser yok. Melek gibi görünmen boşuna.
İyiliğin sahtesi yoktur. İyiliğin sahtesi, kötülükten bile beterdir.
İnsan, insandır. İnsan iyilik de yapar, kötülük de...
İyilik yapmak her ne kadar meleklere has olsa bile, meleklerin somut bir sureti yoktur. Onlar, ideal varlıklar kapsamında değerlendirilir. Sadece iyiliği temsil eder ve iyiliğin egemen olmasına hizmet ederler. İnsan tarafından idealize edilen kavramlardır melekler.
Kan dökenlerden de değildir onlar. Tam aksine, barışın sembolleridirler. Kan dökenler ise şeytanlaşmış insanlardır sadece.
Melekleri kavrayabilmek için inanç, sezgi ve aklıselim gerekir. Düşünmek ve hissetmek gerekir. Onların duyularla ve deneylerle kanıtlanması şart değildir. Vicdanlarda barınmaları yeterlidir.
Onların insan için en önemli yararı, insanı kötülüklerden arındırmalarıdır.
Gelelim kötüye ve kötülüğe...
Sen, kötülük timsali korkak şey; menfur niyetlerinden vazgeç. İyilik yolunda, huzur için, barış için meleklerin rehberliğini kabul et ve Tanrı'nın meleklerine iman et.
Bakın, dünyamızda neler var neler... Denge bozulmuş, kötülük almış başını, freni bozulmuş bir araç gibi gitmekte. İyilik, neredeyse icra edilen değil; aranan, özlemle anılan ve anlatılan bir kavrama dönüşmüştür insan varlığının bulunduğu bu âlemde.
Bir yandan iyiliği temsil eden melekler, diğer yandan iyiliğe gönül vermiş insanlar, ilânihaye evrende iyiliğin zaferi için Yaratan'ın desteğiyle mücadele etmekle mükelleftirler.
Tanrı katında en büyük ibadet, iyilik uğruna mücadele etmektir. Çünkü evren ölçeğinde ya iyilik muzaffer olacak ya da insan varlığının soyu yok olacaktır.