Ayakta kalan alkışlanırken düşmeye kader mi demeli?
Yoksa düşecek olana ayakta kalmayı mı öğretmeli?
Öğretilirse ayakta kalmak, neden düşüşe kader demeli?
Neden hataların, yanlışların, bazen yetersizliklerin, bazen de eksikliklerin sığınağı olsun ki kader?
Yoksa ille de her koşulda mükemmel olmak mı elzem? Ve ille de mükemmelliğe mi ayarlı olmalı bütün çabalar?
Ve eğer terlemese insan, çaba göstermese başarmak için... Bazen o ne farkı olur ki diğer canlılardan?
İnsan denilen yaratık, en makbul ve en değerli yeteneğini aldı Yaratan'ından. Bu yüzden Allah'ına en yakın olan tek yaratılandır insan.
Neden özgürlüğümüzü feda edelim kader denilen sığınağa?
Mümkünse kaderden çare beklemeyip, sarılarak yaratıcılığımıza özgürlüğü tadalım doyasıya.