Kızmasın bazı dinciler, evrim teorileriyle bilim farklı görüşte olabilir diye. Bilgiler zaman zaman inançlarla ters düşebilir elbette. Düşünce özgürdür; objektif bilgiye ulaşabilmek ancak düşüncenin özgür olmasıyla mümkündür.
Ama bence hayat başlarken bildiğimiz insan gibi değildi ilkel insan. Hayvandan çok farkı yoktu; elleri ayaktı, ayakları ayaktı. Belki de milyonlarca yıl geçti aradan, ne kadar geçtiğini bilemez insan.
Ve zaruretler nedeniyle, belki de meyve toplamak için ön ayaklarını kullana kullana, Darwin’in savlarıyla örtüşür biçimde el gibi kullanmaya alıştı ön ayaklar. Binlerce deneyim sonunda bu, insan olmak için büyük bir şans oldu; insana insan olma yolunu açtı.
Ve el yerine kullandığı o ön ayaklar zaman içinde tedricen farklı beceriler kazanarak ayrıştı arka ayaklarından. Sonra da evrimle ele dönüştü ayaklar.
İnsan ayakta durmaya başladığında başını gökyüzüne çevirdi. Gökyüzünü seyrettikçe merak denilen meziyet gelişti beyniyle birlikte. Ve bu merakla başını kaldırdı yıldızlara.
Merak, insana felsefeyi kazandırdı; ihtiyaçlarını gidermek için ilmi, sanatı, zanaatı öğretti. Ve insan, medeniyeti, bilimi ve teknolojiyi yarattı.
Kuşku yok ki bu başarıların ardında Yüce Tanrı mutlaka vardı. Çünkü evreni yaratan O’dur. İşte kanımca insan böyle insan oldu.