Yok hayır, bomboş bakışlar ile dalıp gittiğinizde dalıp gittiğiniz yer deniz olmadığı gibi  ‘‘ düşünüyordum ’’ da değildir.
Bilirsiniz başına gelmiştir her kesin dalıp gitmiştir yanında yöresinde olup bitenlerle ilgili değildir aslında hiçbir şeyle ilgili değildir, çağırsanız duymaz, gözünün önünde elinizi sallarsınız görmez ve dahası gözünü bile kırpmaz, zor bela dikkatini çekersiniz, nerelere dalıp gittin dersiniz.
Düşünüyordum olur cevap.
Hayır o bir düşünme hali değildir, uykudan da beter bir haldir.
Niye mi düşünüyorum denir bu hallerde.
Çünkü düşünmek hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz da ondan.
Düşünmek bomboş bakmak olmadığı gibi kitabı ezbere almak da değildir.
Ne kadar sancılı bir dönemdir bilir misiniz çekirdeğin tohuma evrilmesi ve tohumun toprakta can bulması.
Uzun erimlidir düşünce.
Uzun erimli olduğu içindir ki
Mehmet Aksoy, ya da kolayınıza gitsin diye belki anlarsınız diye Picasso.
Mehmet Aksoy heykel yapar Tolstoy’un yüzlerce sayfada anlattığının bir başka benzerini ya da benzemezini anlamak ve anlatmak için de Kenan evren Picasso resimlerine bakıp bakıp da bunu ben de yaparım der  ve yapar ya  öyle bir yapar ki satın alanlar ve duvara asan salaklar bile bulunur.
Günümüz ne yazık ki bomboş bakmaların adını düşünmek koydu.
O yüzdendir ki bomboştur siyaset meclis  ve ve STÖ ler ve sanat.
Kim nerden geldiğini düşünür acaba, nereden geldiğini düşünmeden nereye gideceğini, gidilebileceğini, gitmesi gerektiğini bile bilir ki.
Ne demişti bize yıllar öncesinden Koca Yunus ‘‘İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır’’
 Ol serüven bunda başlar biter onda.
Okumakla başlar düşüncenin serencamı ve okumak bir deryadır ki okyanuslardan derin ve uzaydan engin olur kitapsızlaşınca.
Sen seni düşün geldiğin neredir gidiş ne ola