Sendin ölüm...
Daha doğmadan, daha ana karnında melek dediğimiz günahsız bebelerin alınlarında yazılan...
Ama ne zaman, nerede, nasıl...
Bu dehşet verici olan infazın tecellisi...
Mutluluğun en büyük düşmanı...
Bir solukluk mutluluğu bile insana çok gören...
Ölüm...
Belki ölüm bir sonuçtur insan için.
Fakat ölüm mutlaka vardır ve var olacaktır, yaşam kanunu sürdükçe.
Akıbetini bile bile yaşamaya çalışan...
Hiç ölmeyecek gibi yaşamaya inatla sarılan...
Hatta haddini aşarak, korkunun bedelini ömrü ile ödemek pahasına, çok da inandırıcı olmayan bir solukluk mutluluk için her zorluğa rıza gösteren...
İnsan...
Evet, budur insan.
Talihsiz insan...
Yüce Allah'ım, isyanıma tahammül eyle.
Bizi bağışla.
Canlılar arasında akıbetini bilerek ömrüne razı olan tek yaratığındır insan.
Onu bağışla.
Bağışla Allah'ım, namı insan olan tüm yaratıklarını.
Lütfen bağışla...
Çünkü ölümsüzlüğüne aday olan tek canlı varlık insandır.
Sadece insan.
