İnsan tıpkı başka canlılardan farksız, bencil bir varlık gibi, bencil olarak gelir dünyaya. Önce bir nefeslik hava yeterli olur dünyayla kaynaşmasına. Özgürdür ilk çığlıklarını atarken, kendini çevresine duyurmaya...
Sonra en kısa zamanda yaşamasını sürdürmek için muhtaç olur başkalarına da. Bu andan itibaren ilk sosyalleşme adımını atar. Çünkü ihtiyaçlar arttıkça mecburdur başkalarına, mecburdur muhtaç olmaya...
Muhtaç olur çünkü ihtiyaçlar arttıkça artar. Yetmiyor kendi güçleri bir başına yaşamasına, büyümesine, gelişmesine, çoğalmasına...
Ve mecburdur sosyal hayata katılmaya. Mecburdur sosyal bir varlık olmaya. Mecburdur bencilliğin egemen olmasından kurtulmaya. Mecburdur, başka canlılardan farklı olarak, bir ahlak sistemiyle birlikte yaşamına devam etmeye.
Mecburdur benle birlikte, sen ve bizle birlikte yaşayıp her şeyi paylaşmaya. Hatta öğrenir zaman içerisinde, mecburdur özgürlüğü, mutluluğu bile herkesle paylaşmaya.Artık sosyal bir varlıksın velet. Hoş geldin dünyaya.