Özlemek
Hasret kalmak hem de kendine
Kendine hasret kalması insanın nedir. Bu soruya yanıt ararken insanın yabancılaşması hakkında bilgi görgü birikimine sahip olmak iktiza eder.
O kadar iktisatçı olur ki birey portakalın aslında sulu sulu yenmesi gereken bir meyve olduğunu unutmuş olmanın paragözlüğü ile portakalı görünce ağzının suyu akması canın asılması gerekirken gümrük işlemleri yurt dışında müşteri ve gıcır gıcır eurolar düşünmeye başlanır işte bu yabancılaşmadır.
Bir yabancılaşma da memlekete yabancılaşmadır ki hayatımızda memleketimiz yoktur ve fakat memleket yerine çözülmesi gereken ve bunca yıldır çözülmemiş olmasının suçlusu olarak da eşimizi dostumuzu konu komşumuzu görüyor oluşumuzdur.
İnsan kendine ve memleketine yabancılaşınca hayata ve tabiata da yabancılaşır ki sonu eyvahtır bu durumdaki bu yönetim altındaki KKTC’dir sonu.
Kim leş abbana ediyor tabiatı çevreyi.
Bütün orijinal Kıbrıs Türkleri ve dahi Londrez olup da en yurtsever Kıbrıslı en enn devrimcisolcuKıbrıslıtürkler,türkçekonuşmayaAllahtarafındanmahkumedilenkıbrıslılar değil mi.
Yok hayır biz değiliz diyecek olan varsa tıpkı şeye benzer, biz ubp olarak tertemiziz demeye.
Çevremize karşı da yabancılaştığımız için duyarsızız o yüzdendir ki ölmüşlerimizin yatmakta olduğu mezarlıklar belki de dünyanın en bakımsız mezerlıklarıdır.
Daha da beteri şudur ki köylerimizde ( ki KKTC köylerine köy demek de köy kavramına yabancılaştığımızın bir başka göstergesidir ) köylerimizde yaşayanlar ölülerini şehir mezarlıklarına defnetmeyi uygun görmektedir.
Zaten köylerimizin büyük çoğunluğu ilkokulsuzdur ve ölülerini de şehir mezarlıklarına defnetmeye başlayınca ortaya çıkan gerçek bizim hayata karşı ne kadar yabancılaştığımızın bir başka kanıtıdır.
Mezarlığı olmayan köyüm geçmişi yoktur ve ilkokulu da olmadığı için geleceği de yoktur.
Duralım düşünelim biz neyiz kimiz ömrümüzü tüketirken yaşamaya neden hiç çalışmıyoruz.
Mantarlar gibi miyiz yoksa kendi kendimize kendi hayatımıza selfici turistler miyiz
Aloooooo
Hiç mi özlemiyorsunuz hayatı kendinizi aşkı ve mücadeleyi.
Söz ve emek sahibi / emek fikir ve söz sahibi olacağımız bir hayatımız memleketiniz olsun diye bir derdiniz hiç mi yok.