İnsan bir yandan acıyı yaşamından uzaklaştırmaya çabalarken, bir yandan da aşkın hüznü ile duygu yoğunluğunu mu tatmak istemekte. Bir çelişki mi bu, yoksa aşkın dilinde bir çeşit iki yüzlülük mü yaşanmak istenen bu duygular? Yoksa hüzün mü iki yüzlü bir heyecan olayı; bir yüzü acı, bir yüzü tatlı diye...
Öyleyse büyük sanatçı Münir Nurettin Selçuk’un Kalamış’ta aradığı “Bir Tatlı Hüzün”, ünlü Kalamış şarkısıyla bu çelişkiyi nasıl doğruluyor?
Demek melankolidir hüznün tatlı olan bir yüzü...
Öyleyse melankoli bir hayal değil, ruhsal bir travma da değil... İnsanın gerçek yüzüdür melankoli.