Dur, çekme kürekleri artık kayıkçı... Bak, uyanmamış henüz mavilikler. İzin ver meltemin sesi işitilsin sadece; kapat kulaklarını farklı seslere...
Sükûnetten gelen müziği dinle.
Görüyorsun; fırtınadan yorgun düşmüş denizler, çırpınmaktan çok usul usul uyumak isterler. Belki de dalgaların da sakinliğe gereksinmeleri var. Sükûnete fırsat ver, hazır dalgalar başlamadan yeniden...
Bembeyaz yelkenlerini yukarı çek, gökyüzünün maviliklerine. Süzülelim böylece sonu olmayan enginliklere, rüzgârla gelen masmavi fısıltıların melodileriyle...
Elbette yaşam için mücadele gerek. Gerçekler ise yorar insanı zihnen, bedenen... Bu nedenle zaman zaman kısa bir mola vererek gerçekleri bir süre ihmal et.
Huzuru yaşa yüreğinin derinliklerinde, Rabbine şükrederek.