Yaratıldığından beri insan, en büyük mücadelesi zayıf ve yetersiz olan içgüdülerinin yetersizliğini gidermek için çok büyük çaba sarf etmesi diye özetlenebilir.
Bu hususta hiçbir canlıda olmayacak kadar büyük bir motivasyonu vardır insanın. Adı yaşamak, neslini koruyup devam ettirmek gibi.
Sadece insanoğlunun zeki yaratılması, ilahi ve ebedi mutsuzluğunu beraberinde getirmiştir. Bu da ölüm korkusudur kuşkusuz.
Kainatta insan dışında hiçbir canlı yaşarken ölüm korkusu duymuyor. Halbuki insan canlısı akıbetinin ölümle sonuçlanacağını yaşarken bilmektedir. Bu insanı mutsuz kılmaz mı?
Bir de insanın yaşama olan büyük sevgisi söz konusu ise ölüm korkusunun insan üzerindeki etkisini tahmin etmek zor değildir.
Buna rağmen insanoğlu yaşamının her döneminde ölüm korkusundan yılmadı ve tüm gücünü daha mükemmel bir yaşamı gerçekleştirmek için ilim yolunda var gücüyle çalıştı.
Teknolojide büyük hamleler yaptı. Teknoloji geliştikçe insan yaşamı kolaylaştı. Diğer yandan da savunma teknolojisini geliştirerek güvenliğini artırdı. Tıp alanındaki gelişim arttıkça insanoğlunun yaşamı da uzadı.
En mükemmel yönetim biçiminin nasıl olması gerektiğine dair teoriler ortaya attı. Böylece insana yakışan en mükemmel yönetim tarzı olarak insanlığa demokrasiyi tavsiye etti.
Bundan böyle de bilimsel çalışmaların devamında demokrasinin daha da mükemmelleşeceği aşikardır.