İnşaat ürünleridir sadece evler, yuva değiller... İnsansız evler, buz dolapları misali buz gibi yapılardan ibaret. Yaşam belirtilerinden yoksun, sanki kâğıt üzerindeki resimler.
Ne zaman ailelerle doluşurlar, yuva olmaya aday olurlar. İnsan tütmeye başlar binalar, bacalarından savrulur dumanlar, tencereler kaynar... İnsan sesleri birbirlerini kovalar...
Ailelerdir evleri dönüştüren yuvalara. O zaman ev, yaşam kokulu yuvalardan söz edilebilir ancak. Yuvalarında tarihleri olur, tıpkı ülkeler gibi. Anlatır anılarını sayfalarda âilelerin. Her bir yuva, tarihle beslenerek sevgilerin beşiği olur.
Ta ki yıllar yılları kovalar. Aile bireyleri birer birer yuvayı boşaltmaya başlarlar. Artık yuvaları barındıran binalar ya yeni yuvalara ya da enkaza dönüşürler.
Ama yine de yuva kurma süreci sonsuza dek devam eder.