Dünyaya geldiğimizden itibaren kendimizi hissederdik mutluluk harcıyla yapılmış sıcacık bir kucağın içinde ne yazık ki geç anladık mutluluk denilen gizem bu olsa gerek.
Sandık ki mutluluk her yerde İnandık ki mutluluk herkesin yüreğinde....
Ve mutluluktan aldığımız güçle yayıldık yerden yere....
Fakat tüm çabalara karşın Bulamadık mutluluğun sıcaklığını başka yerlerde.....
Az gittik uz gittik dönüşü imkansız yaşam yolunda yaşadık farklı farklı ortamlarda.
Bulamadığımız halde aradığımız sıcaklığı Açlık çekmedik Sefaleti yaşamadık çalıştığımız sürece...
Zevk aldık medeniyetten... Fakat ne kadar uğraşmışsak Hep karıştırdık mutluluğu farklı farklı aşklarla farklı sevgilerle Ve bir gün anladık ki aramakta olduğumuz mutluluk fersah fersah gerilerde.
Üzüldük,çok üzüldük hem de. Belki imkansız olmasa Mazimizde saklanmışo muhteşem mutluluğuyaşamak yeniden tekrar tekrar Çok istedik dönmek için geriye...
Ama ne çare ki Mutluluğun özü, Tekrarı imkansız, Ama insanı hep peşinden koşturanBir hatıraymış sadece.
Yine de umutsuz olmamak gerek Çünkü mutluluk arayışında oldukça, yaşananlar bir mutluluk sayılır bence.