Zamanının gelip gelmediğini tabiattan öğrenebilir insan.
Niye doğa değil de tabiat diyorum diye bir merak olursa doğa kavramını o kadar olur olmaz yerde kullanıyorsunuz ki tabiat manasında kullanılıp kullanılmadığı çoğu zaman anlaşılmıyor.
Tıpkı mana ile anlam gibi.
Neyse sadece şunu da yazıp geçeyim.
İnsan tabii ( doğal ) bir canlıdır ve fakat onu diğer bütün canlılardan ayıran özelliklerinden birisi de toplumsal olmak süreci içerisinde doğal ( tabii ) davranma özelliğini yitirmiştir.
Kedilerin fillerin çınar ağaçlarının otları vs vs doğasından söz etmekle yetinseydiniz keşke.
İnsanın doğası demek ne kadar yanlış diye düşünseniz çok iyi olur.
Her bir insan olay / olaylar karşısında farklı tepkiler verirken siz nasıl olur da insan doğasından söz edebilirsiniz.
İnsan tabii bir varlıktır ve fakat asla doğası olmaz olamaz.
Uzatmayayım umarım insan doğa doğal kavramları hakkında kafa yormanıza yol açabilmişimdir.
Zamanının gelmediğini tabiattan öğrenir insan öğrenmelidir.
Otlar zamanı gelmeden açmaz ve vakti gelmeden akşam da inmez dağların ardına.
Zamanı gelmeden doğurmaz insanın dışındaki canlılar İnsan sezeryan ile da doğurabilir ve fakat bütün kuşlar zamanı geldiğinde düşer göç yollarına.
İnsanlık tarihi zamansız davranışların ağır bedellerini ödemekle de geçmiştir biraz.
2024 yılında kanun tahtında 4+4+4 diye bir eğitim modeli inşa etmeye kalmak binlerce yıl geride kalmış bir zamanı günümüze uyarlamaya kalkışmaktır ki bedelinin ne kadar ağır olduğu görülmüştür.
Zamanı geldiğinde yağan yağmurlar gibi olmalı insan da zamanı geldiğinde yeşeren otlar açan çiçekler gibi olmalı.
Suyun aklı da bir zamanlama uzmanıdır.
Zamanı gelir yer altı suyudur gelir zamanı çıkar yerin yüzüne pınar deriz ona ve incecik akar  akar akar aşındırır taşları un ufak eder kayaları
Gelir zamanı da çağlar şelale olur
Ve zamanı gelince açar lâle.
Zamanı tabşattan öğrenebiliriz.