Anılar saklı kalmasa insanda...
Veya hapsedilir de hatırlanmasa tekrardan, yaşadığı sürece insan hep yerinde sayar.
Bilmeliyiz ki her zaman öğrenmekle insan olur insan.
Öğrenmek, hatırlamaktır bir bakıma.
Her ihtiyaç duyulduğunda yeniden aynı bilgileri kullanmak için tekrar tekrar katettiği yolları yeniden katederek yaşamını sürdüremez insan.
Bunun için sadece öğrenmek için değil, yaşamını sürdürmek adına vazgeçilmez anımsamaktan.
Ya duygular olmasa?
Hatırlanmasa tekrardan insanı hatırladıkça mutlu eden olgular...
Tekrarlanmadıktan sonra mutluluk nasıl ve ne zaman yaşanacak?
Bireyin mazisi kalkarsa ortadan, toplumların mazisi olan tarihi kimler yazacak?
Bunların dışında insanı anlatan sayısız sorular ve sorunlar var...
Çözümlenmedikçe sorunlar, gizem kalmaya mahkûmdurlar.
Üstelik medeniyeti kuran ve tarihi yapan, tarihi kaleme döken tek varlıktır insan.
Sonuçta söylenmeye değer tek bir doğru çıkar ortaya:
Fani de olsa insan, tarihi de o yapar, tarihi de o yazar.
Medeniyeti oluşturan da insan, evrime ışık tutan da aynı insan.
Yoksa evren insan için mi yaratıldı Tanrı tarafından?