Gözlerimiz var ya gözlerimiz... Onlara çok güvendiğimiz şu gözlerimiz...
Hani inanmak istemediğimiz bir duyum aldığımızda, “Görmedikçe inanmam” diye ısrar ettiğimiz o çok güvendiğimiz gözlerimiz...
Önümüzü görür, arkamızı görmez gözlerimiz. Lütfen aksini iddia etmeyin; siz hiç çıplak gözlerinizle sırtınızı görebildiniz mi? Sırtınızda ne kadar, kaç çeşit ben var görebildiniz mi, sayabildiniz mi bugüne kadar?
Mümkün olmadı, olmayacak da...
Çok uzakları ve çok yakınları, çok büyükleri ve eşiğimizin dışında kalan mikroskobik küçüklükleri görebildiniz mi aletlere başvurmadan?
Ve eğer yetersiz duyularımızla elde ettiğimiz eksik ya da yanlış bilgilerle hayatımızı devam ettiriyorsak, ne kadar güvendeyiz?
Yatalım kalkalım dua edelim... İyi ki hatalı ve eksik duyuların yanına, şükürler olsun ki aklı bahşetmiş Yüce Allah.
Nice şükürler Yaratan’a!