Gün gelir bir bakışla âşık olur insan... Kalbi çarpar, nabzı artar, duygulanır doğanın oluşumlarından...
Ve değişimlerinden aynı zamanda...
Rüzgârdan, yağmurdan, nesnelerin renklerinden, kokularından farklı etkilenirler. Denizler artık farklı dalgalanır onlarca, farklı ötüşür kuşlar....
Kelebekler, farklı tavaf ederler, rengârenk çiçeklerin etrafında.
Âşıklar kendilerine özgü çok farklı bir mercekten bakarlar doğaya. Çünkü onlar bundan böyle âşıktırlar....
İlle de sahiplensinler diye aşkla sevdiklerini, telaş etmezler. Çünkü âşıklar birlikteliklerini hayallerinde yaşamaktan çok mutludurlar...
Çünkü onlar gerçekten âşıktırlar...
Belki biraz gerçeklerden geri dururlar. Hatta iştahları kesilir, yemek yemezler. Ama hiçbir zaman onlar aç değildirler. Çünkü âşıklar her zaman aşkla beslenir, aşkla doyarlar. Bunun için de onlar âşık gibi yaşamaktan hep mutludurlar.