AB ülkesi Polonya’da liberal ve Alman asıllı Başbakan ile muhafazakâr Cumhurbaşkanı arasındaki sürtüşme, yargı kurumlarını da karşı karşıya getiren “darbe” nitelikli bir bunalıma dönüşmüş. Üstelik siyasal yelpazenin her iki tarafın da dış desteği olup Başbakan cephesi Brüksel’den yani AB’den, Cumhurbaşkanı ve cephesi ABD yönetiminden destek alıyormuş.
“Darbe” olduğu bizim hüsnü kuruntumuz değil, Polonya’nın “Hukuk ve Adalet Partisi” (PİS) diyor bunu! Yalnız o değil Polonya Anayasa Mahkemesi’nin resmî hesabında da “darbe” deniyor yaşananlara! Medyada ise, Polonya’da yaşananların, ABD’deki Demokrat Parti’ye yakın, sol küreselleşmeci elitlerin gerçekleştirmeye çalıştığı klasik bir devlet darbesi girişimi niteliği taşıdığı ve köklü jeopolitik değişimlerle tüm Batı siyasal sisteminin içinde bulunduğu bunalımın bir belirtisi/yansıması olduğu, halkın çıkarlarından tamamen kopmuş ve meşruiyet krizi yaşayan Batılı elitlerin, iktidarlarını korumak için diktatörlük uygulamalarına, sansüre ve radikal bir gündemin dayatılmasına yöneldiği yönünde değerlendirmeler yapılıyor. Değerlendirmeler bir yana, Polonya’ya Alman askerlerinin girdiği ve fiilen darbede rol aldığı da söyleniyor.
Niye anlatıyorum bunları! Hani bir söz var ya uluslararası ilişki kulislerinde: “Yalnız ABD’de darbe olmaz çünkü orada ABD elçiliği yoktur” diye. Yani ABD Elçiliği olan her ülkede ve her zaman “darbe” yapma olasılığı olduğunu dünya biliyor da AB’de öyle şeyler olmaz diye sanıyorduk.
Yaşananları anlatacak değilim. İsteyenler bu bilgilere ulaşabilirler. AB, hep hukukun yanındadır algısı yaratıldı ya dünyada! Benim derdim AB ile!
İşte tam bu noktada AB’nin, aslı ve özü bal gibi “darbe” olan Kıbrıs Rumları’nın Ortak Kıbrıs Cumhuriyeti’ni işgalini (Akritas Planı - 21 Aralık 1963) görmezlikten gelerek BM gibi yasallaştırmasını ve arasına almasını, yani hukuku çiğnemesini anımsamamak olanaklı mıdır? Yani AB, darbecilerin “taşeronluğunu” ilk kez yapmıyor.
AB’nin ekonomi ile “demokrasi/hukuk/insan hakları” konusunda bir dev ama diplomasi ve askeri güç bakımından cüce olduğu bilinir. Ne yazık demokrasi/hukuk/insan hakları konusunda da giderek “cüceleşiyor.” Baksanıza adı “darbe” ile de anılıyor. Kaldı ki “demokrasi/hukuk/insan hakları” konusunda devliğinin, yalnız ve ancak kendi yurttaşları için geçerli olduğunu Mısır’daki sağır sultan bile duymuş.
Bunun biz Kıbrıs Türkleri’nin “kulağına küpe” olması gerekiyor. Tabii siyasal ve ideolojik saplantınız yoksa!
***
“Atatürk” ve onunla ilgili tüm kavramlar, Kıbrıs Türkleri için onur ve saygı duyulan, kimliğinin mayası ile sosyo-politik/sosyokültürel yapısında belirleyici yeri olan “değerler”dir. Yok olmamak için varını yoğunu ortaya koyarak -silahlı direniş dahil- her türlü direnişi besleyen moral gücü/ruhu/inancı/azmi/özveriyi/gücü/kişiliği/kimliği Kıbrıs Türk Halkı’na kazandıran bu değerlerdir.
Mustafa Kemal Atatürk’ü, sonsuzluğa göçüşünün 88’inci yıldönümünde bir kez daha rahmetle, saygıyla, özlemle anıyorum. İzindeyiz yücelerin yücesi Atatürk!
