Yüzün yağar yağmurdur
göğsüme
kırsalıdır aşkın hüzündür
yüzün
Açar kendini yemişinde
Alıcın
ah ormanına senin insem
kişnesem çayırına
çimeninde u yansam sonsuza
konup kalktığı yerinden kuşların öpüyorum
öpüyorum
konup
kalktığı
sesinden
kuşların
ay ışıyor ağzımda
gülüşündür
aça ryaramı
kanarım köküne
şavkır gök
ağzından alırım
bal derim
Bal derim derim dökerim şiire
İlkgelmiş olmaktır
AŞK
tuzudenizinçölünkumu
ayrılabilir mi
kimkimden
sorulur
İKİ neyin
tekilidir
aşkBİR
çoğuldurSu
kuşkonar
şakırşarkısını
da açar
nardalında
yangını
AŞK
kaçıncı yarası insanın
durmaksızın kanar
aykimin yüreğine batar da çıkar enderininden
gözlerinin
yediveren dağ
gülleri
şafak zambakları
iğdeler alıçlar
ıtırkekik ve nane
bir açar
PİR
açar
kendini
bir daha kapanmaz
kanatları
nabzımda
atar
uçar dalından
dalıma
