Düşünce özgürlüğü ( ben hürriyeti demeyi tercih edeceğim, niyesi de şu, özgürlük sözcüğünü hürriyet yerine ikame etmek için geliştirdiler ve fakat çok kısa süre içinde özgürlük sözcüğünü kullananlar hürriyet kelimesi yerine kullanmakla yetinmediler kalktılar bir de serbest kelimesi yerine kullanmaya başladılar ve neredeyse bütün Türkler, Kıbrıs Türkleri ve Türkiye Türkleri aynı yanlış kullanımın tutsağı olduk )
Konuya beni uyandıran Rahmetli Demirel olmuştu ; sık sık kullandığı bir deyiş vardı Süleyman Demirel’in , özellikle de seçim dönemlerinde ‘‘ hür ve serbest seçimler ’’ derdi
Serbest ile hür benzer evet ama aynı değil
Uçuk ve uç bir örnek vereyim serbest sevişme, serbest cinsellik olur ve fakat hürriyet cinsel organlar, bacak araları etek boyları ile ilgili, ilintili, ilişkili bir şey değildir.
Yine aynı hürriyet seyahatla, dolaşımla da ilgili değildir Hürriyet, insanın yapmak istemediği şeyi yapmaması ile ilintili soyut bir kavramdır. Soyut denince kafalar karışacak bilirim, nispeten az karışın diye Ekrem İmamoğlu ile onu tutuklayan hapiste tutan hakimleri örnek vereyim.
Hakimler, o hakimler İmamoğlu’nu arkadaşlarını Can Atalay’ı, Selahattin Demirtaş’ı Figen Yüksekdağ’ı , Osman Kavala’yı ve daha yüzlerce genci hapsite tutan hakimler hür insanlar değildirler, esirdirler ve fakat yukarda sıraladığım isimler evet SERBEST DEĞİLDİRLER ama hayatları boyunca hiç olamadıkları kadar hürdürler, hürdürler çünkü hürriyet boyun eğmemek demektir otoriteye zalıma ve zülme.
Düşünce hürriyeti diye bir kavram dillerde pelesenk olsa da yanlış bir kullanım kurbanıdır kavram olarak.
Düşünce çünkü seslendirilmemiş bir soyuttur ve seslendirildiği anda da artık talep edilecek şey düşünce hürriyeti değil, söz ifade hürriyeti olmalıdır.
Nice insanlar vardır ki ortaya serilen bir fikir, bir söz karşısında ben de aynı düşüncedeyim der.
Ve bunlar bir düşünceyi seslendirenlerden kat be kat fazladırlar aynı zamanda da riyakardırlar, aslında hiçbir fikirleri yoktur / seslendirilmemiş bir fikrin fikir olduğunu ancak ve yalnız geri kafalılığın hakim olduğu düzlemlerde görebilirsiniz.
Dikkatle bakılırsa görülecektir ki iki seçim arası dönemlerde kış uykusunda olanlar aday adayı ve aday olur çoğunlukla. Bunun sebebi de partinin önemsenen insanlarına yaklaşıp kısık bir sesle seninle aynı fikirdeyim demeleridir.
Söze yazıya dökülmeyen düşünce yok hükmündedir ve gelin görün ki düşüncenin ve hürriyete düşkünlüğün olmadığı bir iklimin insanları haline getirildik.
Yazları sıcak ve kurak, kışları arada sırada yağmur ve yine kurak bir iklimdeyiz / desiniz.
Ne hürriyete düşkünlük var, ne de sözünüz var otoritenin sözü üstüne.
