Kolaydır kavgalı olmak insanla insan arasında, kırgın yaşamak, icabında karşılaşınca istemli veya istemsiz olarak yüz çevirmek. Bir de üstüne üstlük kısa veya uzun vadeli küsüşmek.

Bir de ismi anılınca veya sözü edilince muhatabının öfke duymak, küs yaşamak başkasıyla.

Neden? Niye küskün olsun ki insan insanla? Kimi mutlu eder ki küsüşmek? Huzursuz olsun veya huzursuz etsin başkalarını. Zevkli mi küs yaşamak?

Düşünse insan biraz küslük denilen olayın çözümü zor olmayan basit bir abartı olduğunu, kolayca anlayacak, belki de kendi de gülecek bu anlamsızlığa.

Çoğu kez anlaşmazlık sebebi incir çekirdeğini doldurmaz. Üstüne üstlük olayı gurur sorunu yapmak bence boşuna.

Yeter ki siz kendinizi küçümsemeyin, başkaları sizi küçümseyemez. Mutluluk bir bakıma, insanın insanla dostluk içinde yaşaması değil midir? Anlaşmanız zor ise bir başkasıyla mesafeli olmak sorunu çözer...