Barışık olmazsa insan kendine, yaşam kavga ile geçer daima. Ve hatta böyle hâllerde, böyle olanlar için mutlu olmak nafile... Hayat hepten kavga, sıkıntı, eza...
Kendiyle barışık değilse birey, çevresi ile daima gergin, küs ve kavgalı olur. Böyle olanlar asla sevilmez. Sevgisizlikle mutsuzluğu arttıkça artar. Hatta arttıkça sosyal bağların kopuklukları, bu tip insanları yalnızlık tehdit eder her zaman.
Yalnızlık genellikle olumsuz bir ruhsal fenomen. Bu aşamada anımsamalıyız toplumun önemli bir tanımını: İnsan sosyal bir varlıktır ve kişilik bu tanımdaki anlamla şekillenmektedir daima.