Hayallerim durakladı birden,
Belki de aniden...
Minik bir tekneye sığmışım iri gövdemle,
Batıp batıp çıkıyorum engin denizlerde...
Minnacık bir tekne,
Kalp kadar minik...
Kalp kadar duyarlı,
Hem de sımsıcak,
Hatta umut saçan...
Karaya nispet bağışlayıcı,
Yumuşak...
Karada aldığı seri darbeleri hiç unutmayacak gibi,
Bezgin ve üzgün,
Bir aşk darbesi yemişçesine
Yorgun, umutsuz...
Ne var ki yepyeni bir yaşam savaşına
Sil baştan başlamak için
Son derece hevesli
Ve sonsuzluğa yol almış...
Bu tekneciğe tüm yaşam umutlarını
Alelacele yükleyip
Bir an önce yola koyulmaya...
Ulaşacağı yepyeni bir yaşamda
Ve acemice yaşadığı eski hayatından aldığı derslerin öncülüğünde
Dünyada bulamadığı mutlak mutluluğu
Yeni yaşamında bulacağı umutlarıyla...
Artık geriye bakmadan,
Yepyeni aşklara yelken açmak üzere...
Elveda, yaşam denen yalanı gerçek kılan
Eski dostlar,
Eski aşklar...
Elveda...
Her şeyin daha güzel olacağı umutlarıyla,
ELVEDA
