Yaşamak umuttur insan için.
Ve geriye dönük olamaz umutlar.
Hayallerimiz de gerilere dönük olamaz umutlar gibi.
Birbirlerinden hiç ayrılmayan ikiz kardeşler gibidir hayaller ve umutlar.
Bu nedenle birbirlerine çok yakın olmak zorundadırlar.
Hayal olmadan umut, umut olmadan hayal olmaz.
Aslında güncel gibi görünür yaşam insana.
Doğru da bir bakıma. Çünkü hep meşgul görünür bireyler; günlük gereksinmelerini karşılarken ve günün gereklerini yaparken.
İnsan günün gereklerini yaparken hep ileriye bakmak durumundadır mutlaka.
Ya mazide ne var?Mazide sadece acı, tatlı anılar var.
Ve zaman zaman bilinç gerilere dönerek anılarını anar, güç almaya çalışır anılarından...
Ama aslında gerilerde sadece geçmişten alınabilen dersler var.
O dersler de sadece gelecek için kullanıldığında işe yarar.
Umutlar, hayallerde yaşanan geleceğin projeleridir.
Bu nedenle insan için her şeydir umutlar...
Mutluluk arayışını sürdürmek adına insan, ileriye bakarak yürümeli hayat yolunda.
Çünkü birey, hep ileriye yönelik hayaller kurarken uzaklaşır maziden.
Fakat maazallah mazide saplanıp kalırsa insan ve sadece hep mazide yaşarsa, önce depresyona girebilir, sonra da tedavi olmadığı takdirde melankolizme kadar gidebilir.
Melankolizm, depresyonun en ciddi bir boyutudur.
O hâlde sağlıklı insan, hayalleri ve de umutlarından vazgeçmeyip asla saplanıp kalmamalıdır mazide.
İlgisini kesmemelidir geleceğinden.
Aksi hâlde ruh sağlığı bakımından kendine çok kötü bir ortam hazırlar.
