İnşaat ürünleridir sadece evler,
yuva değiller...
İnsansız evler,
buzdolapları misali,
buz gibi yapılardan ibaret.
Yaşam belirtilerinden yoksun,
sanki kâğıt üzerindeki resimler.
Ne zaman ailelerle doluşurlar,
yuva olmaya aday olurlar.
İnsan tütmeye başlar binalar,
bacalarından savrulur dumanlar,
tencereler kaynar...
İnsan sesleri birbirlerini kovalar...
Ailelerdir evleri dönüştüren yuvalara.
O zaman ev yaşam kokulu
yuvalardan söz edilebilir ancak.
Yuvaların da tarihleri olur,
tıpkı ülkeler gibi.
Anlatır anılarını sayfalarda ailelerin.
Her bir yuva tarihle beslenerek
sevgilerin beşiği olur.
Ta ki yıllar yılları kovalar.
Aile bireyleri birer birer yuvayı
boşaltmaya başlarlar.
Artık yuvaları barındıran binalar,
ya yeni yuvalara,
ya da enkaza dönüşürler.
Ama yine de yuva kurma süreci
sonsuza dek devam eder.
